Uzun zaman aşka ara vermiş kalp, aslında kendisinden çok farklı birisine de ilgi duyabilir. Çünkü sevme zamanı gelmiştir. Koşulsuz sevmeye gönüllüdür.
Hayata bakışı, yetişme tarzı, giyimi, kuşamı, burcu hurcu derken bir bakmışsın ona doğru yönlenmiş. Karşı tarafın yaptığı bütün sıradışı davranışlar bile ona doğal gelmeye başlamış. Belki normal hayatında asla kabul edemeyeceği şeyleri bile hoşgörü ile karşılar olmuştur.

Bir süre sonra kendisi de fark eder durumu; Bedenin den farklı bir sevda içinde bulmuştur kendisini. İçinde hep güzellikler aramaya başlar ” Aslında burda böyle davranması çok yanlış ama galiba şu sebepden dolayı davrandı “ Ya da burda böyle konuşması hiç doğru değildi” ama şu nedenden dolayı konuştu diye kendisini rahatlatan bir sürü şekil bulur. Ya da zamanla oturacağını ve değiştirebileceğini düşünür.. Bu da en büyük yanılgı olur zaten.

Hazır yetişmiş ve kendisinden memnun bir insanı neden evirip çevirip kendine benzetmeye çalışırsın ki? Onun kendisinden bir şikayeti olduğunu nereden biliyorsun? Sana bununla ilgili şikayetini dile getirdiyse ayrı, o zaman oyna üzerinde. Ama dile getirmediyse de bırakalım insanları doğal hallerine. Gerçek sevgi karşı tarafı olduğu gibi sevmektir. Şöyle olsaydı onu daha çok severdim. Bunu yapsaydı ona aşık olurdum şeklinde ilişki en baştan falsolu başlıyor zaten. Aşkınızı kendi bedeninize uydurmayın. Üzerinde düzeltmeler yapacağınız ilişkilere girmeyin, bırakın konfeksiyon tarzı olsun. Aldığınız gibi bedeninize otursun. Sonra daralttırırım, şurasını genişletirip ya da aksesuar koyarım şeklinde düşünürsek ilişki şekillendirilmiş ve sonradan kazanılmaya aday bir şekil almış olur.

Uzun zaman ikili ilişkilere ara vermiş bir arkadaşım yıllar sonra yarım kalan bir aşkını yakalamıştı. Kaldıkları yerden devam etmek istediler. Aralarında yaşananları gelip bana büyük bir heyecanla ve mutlulukla anlatıyordu. Onun mutluluğu ve coşkusu çok hoşuma gidiyordu. Ama sonunun olmadığı da çok belli oluyordu. Çünkü sevmediği bir çok özelliği vardı ama hepsinin üstünü “çok doğal, onu seviyorum” diye kapatıyordu. Şimdi doğal gelen bütün hareketler, evlendiği zaman her türlü hayvan isimleriyle geri döner erkeğe, o başka...

Bir gün bana bulaşıklarını deterjan kullanmadan soğuk suyla yıkadığını söyledi. Ben de büyük tepki vermiştim. “Nasıl yani! onlar temizlenmez ki, ne pis adammış!” dediğimi hatırlıyorum. O da bana kanser olmamak için kullanmadığını söyledi. Yani deterjanlardaki kanserojen özelliğinden ürkmüş ve kendisini direkt mikrop ve pisliğin için atmıştı. Tabii arkadaşım da o dönem o pisliklerden yeterince faydalanmıştı. İnsanın en önem verdiği şey bile, sevmeye gönüllü olunca gözüne gözükmüyordu işte. Pisliğin adını doğallık koyup sevmeye inat etmişti. Daha sonra onun bu umarsız durumu ilişkilerine de yansıdı ve çok uzun sürmedi. Çünkü bedenlerine göre sevdalanmamışlardı.

Siz siz olun aşkınızı bedeninize uygun seçin, üzerinde oynama yapmadan, tam üzerinize oturan sevgilerde uzun yıllar geçirin.